Μικρό λαϊκό παλάτι*: Οι δύτες
Ένα απ’τα καλύτερα σωζόμενα μικρά παλάτια, (γνωστά ως “λαϊκά”), του 21μ.Χ. αιώνα, παράδειγμα ενός τύπου τον οποίο οι κάτοικοι της περιοχής επέμεναν να κατασκευάζουν για πολλούς αιώνες, βρέθηκε τελικά μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από την Προϊστορική Ακρόπολη των Μυκηνών, στις μαλακές πλαγιές ενός υποθαλάσσιου λόφου, πολύ κοντά στην ξέρα “Ότζι”-παραφθορά του παλαιού “Αυγό”-“Οggi”- της Αργολικής Θάλασσας, εκεί που οι αρχαιολόγοι τοποθετούν μια μικρή, άσημη κωμόπολη της Μέσης Ελλάδας, την Ασίνη.
Οι εσωτερικοί χώροι, μικροί για τα δεδομένα της
εποχής τους, άνοιγαν, μέσω ευρέων, μη σωζόμενων σήμερα κουφωμάτων, προς τις αυλές. Χωρίς περιττές διακοσμήσεις ή συνηθισμένες της εποχής εκείνης , άχρηστες υπερβολές, μ’έναν σκελετό όμως απλό και καθαρό, και μια διάταξη σύντομη και βολική, το ερείπιο αυτό αποδεικνύει πως ο λαός που 
κατοικούσε το σημερινό σύμπλεγμα των Πελοποννήσων, που την εποχή εκείνη ήταν ένα μεγάλο ενιαίο νησί, εξακολουθούσε για χιλιάδες χρόνια, ως το 2100 μ.Χ. τουλάχιστον, να ζει σε μεγάλη επαφή με την φύση, που ακόμη εκείνη την εποχή επέτρεπε, όπως σήμερα γίνεται μόνο στον βυθό της θάλασσας, στους υπαίθριους και τους εσωτερικούς χώρους να γίνονται ένα...*Έκφραση που πρώτος χρησιμοποίησε ο αρχιτέκτονας Κ. Κρόκος
(Ελεύθερο, Γραμμικό Σχέδιο και Κείμενο, συνδυάζονται εδώ μ'έναν πιο ελεύθερο τρόπο, με την ευκαιρία του σχεδιασμού ενός μικρού σπιτιού στην Ασίνη, από την Αγγελικη Γεωργακή και τον Βασίλη Σταθουλόπουλο, το 2008. Η μακέτα του κτίσματος βρίσκεται στην Γραμματεία του "Προσχεδίου".)
